چند روزي بود كه مجال نوشتن وحتي خواندن مطالب دوستان را نداشتم.زندگي سخت تراز اني است فكر مي كرديم.بخصوص آدم وقتي بزرگ مي شود وازافكاركودكانه فاصله می گیرد.وبا آدم بزرگ ها طرف مي شود!!بگذريم  و پرداختن به اين مجالي ديگربگذاريم.

تابه حال فكر كرده ايم كه دريا چرا وچقدرساكت وآرام است؟ دريا كه گوهرهاي گرانبها

ونيز رازهاي گذشتگان را درسينه دارد وهرچند گاهي خشم مي گيردولي هربار خشم

خودرا فرو مي خورد. صدفهاي كه بيرون مي اندازد اكثرا خالي اند.كسي كه دنبال گوهر ومرواريدگرانبهاست بايدقدرت رفتن به عمق دريارا داشته باشد.وراستي آب هاي كوچك

 چه سروصدايي دارند!! چون به دريا مي رسند ساكت وآرام مي شوند. آرامش تا به آن

اندازه مهم ولذت بخش هست كه بودا مي گويد: بزرگتر ازآرامش فكر خوشبختي نيست.

خامم هنوز ازاین سان ! هان کوره ات  بتابان

وزهستیم بسوزان هم خشک وهم ترای عشق

از منت توبسيار  دارم  به  دوش  خودبار

شمشير خودفرودآر يك بارديگر اي عشق

            تاحکایتی دیگر یاحق