خسرو گلسرخی رادرسیمای شبکه ی سه دیدم .دفاعیاتش بود . گفت ازخودم دفاع نمی کنم. ازخلقم دفاع می کنم...اوکه تصمیم گرفت دفاع را ادامه ندهد.. دادگاه علنی بود .

دردفاع ازخلقش به اعدام محکوم شد ونمی دانم که همان  خلقی که وی جانش را به خاطر دفاع ازآن ها داد تا چه اندازه ای او را می شناختند ویا   می شناسند؟

مجبورم مثل همیشه بگویم: بگذریم...

 تقریبا دوسال پیش بودکه دراحمدآباد سالگرد دکتر مصدق عموی اورا دیدم. ازدامون پرسیدم (پسرخسرو).  گفت درفرانسه درس می خواند. ..

 مرحوم دکترشریعتی:   خدایا ! به من زیستنی عطا کن که درلحظه ی مرگ بربی ثمری

لحظه ای که برای زیستن گذشته است حسرت نخورم...

واین هم چند بیت ازاشعارزیبای شهریار:

شيعيان ديگر هواي نينوا دارد حسين               روي دل با كاروان  كربلا   دارد   حسين

او وفاي عهد راباسر  كند سودا ولي                 خون دل از كوفيان بي وفا دارد  حسين

دست آخر كزهمه بيگانه شدديدم هنوز            با دم خنجر نگاهي آشنا  دارد     حسين

شمرگويد گوش كردم تا چه خواهد ازخد ا      جاي نفرين هم به لب ديدم دعا داردحسين

دوستان ازاین که دیربروز میشدم معذور بودم به دلیل امتحانات .هرچه بود تمام شد.سعی

می کنم که به همه سری بزنم ولحظاتی را پای صحبت دوستان بنشینم انشاءالله .

 تابعد درپناه حق